”Afkicken”

Na een uitstapje als gisteren, en onlangs naar mijn jongste zus een dagje, is het voor mij altijd weer moeilijk om het alledaagse leventje op te pakken. Liefst zou ik nu weer een bepaalde activiteit ondernemen, niet zozeer dat ik mijn huis wil ontvluchten, maar het voelt gewoon goed om eruit te zijn. Voorheen ging ik altijd met mijn viervoeter de boodschappen doen, fietstassen en gewone tas en zij met een riem aan het stuur. Kan ik nu niet meer doen, want ze is nu op leeftijd en ze zou blessures oplopen, omdat een hond simpel zijn grenzen niet kent. Het uitlaten is ook veel prettiger, doe het nu op een stuk waar ze los mag, hoef me ook niet meer druk te maken. Straalt een hond verkeerd uit, dan loopt ze gewoon lekker door, zo van die tijd om het gevecht aan te gaan ligt achter mij. Ze kon voorheen ook niet mee boodschappen doen, want ze was behoorlijk gepest toen ik haar bij een winkel aan een verkeerspaal had vastgelegd. Niemand kon toen de winkel nof in of uit, ook liet ze niemand meer bij haar/zijn fiets, ligt nu allemaal achter haar, ze is super sociaal en de kinderen zijn dol op haar. We hebben ook een heel speciale bijzondere band, vullen elkaar perfect aan. Is er iets mis met mij, loopt zij naar buiten, maakt de poortdeur open en gaat dan voor op de stoep staan, dan komt altijd de buurman schuin tegenover even kijken. Nog steeds vind ik het erg moeilijk om haar alleen te laten, terwijl ze dat goed kan. Dat is voor mij ook een reden om geen hond meer te nemen, om niet de gedachte meer te hebben dat een hond thuis op mij te wachten zit. Er zij hier mensen die een hond hebben, en moeilijkheden hebben met het uitlaten, dus kan altijd dat dan op mij nemen voor die mensen. Zeker zal het voor mij wennen zijn om geen viervoeter meer om mij heen te hebben, maar ook dat zal wennen, net zoals dat ik geen perfectionist meer ben in mijn huis bij houden, als ik twee keer per weel dweil is het veel, waar ik voorheen doorlopend bezig was. Ook geleerd om gewoon ergens overheen te stappen, is ook onmogelijk als je dieren hebt. Wat dat betreft ben ik gelukkig makkelijker voor mezelf maar ook voor mijn dieren en anderen geworden, anderen in de zin dat het me niet uitmaakt of ze mijn vloer vuil vinden ja of niet, bevalt het ze niet, mogen ze aan de gang gaan, of vertrekken ze maar weer. Al weer woensdag, niet van dat mooie weer, dus maar eens kijken hoe we deze dag een zinvolle invulling geven, of simpel er een rustige dag van maken.

Skar.

Advertenties

3 gedachten over “”Afkicken”

  1. een blog met diverse overwegingen door elkaar heen… en toch straalt er ook wel rust van af…

    Het ‘moeten’ loslaten is niet zo 123 geleerd maar als je dat eenmaal beheerst ga je andere dingen zien die veel waardevoller zijn… bij het opstaan geen plannen hebben (moeten willen) en gewoon kijken wat de dag je brengt… open en ontvankelijk, kunnen de leukste dingen totaal onverwacht, zomaar gebeuren…

    Like

  2. Ben ik helemaal met jou eens, er heerst in mij ook rust door acceptatie, maar ook onterechte twijfel soms, en als ik inderdaad met niks in mijn hoofd, geen planning opsta, gewoon zie wat er die dag op mijn pad komt, geen verwachting, dan loopt het meestal op rolletjes……………

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s