Even terug, even iets anders dan het gesprek overal van de dag. Een heel bijzondere tijd voor ons in Nederland. Het hoe of wat dat boeit mij niet zo zeer. Gewoon maar hopen dat je er tussen door hobbelt. Maar waar ik woon ben je toch behoorlijk ”surrounded” door deze gekte, deze pandemie het coronavirus. Dagelijks hoop ik maar dat het geen totale lockdown wordt, al zou het mij niet verbazen. De jeugd heeft de toekomst zegt men, maar als ouders hun kinderen simpel maar buiten laten spelen in groepjes, dan lijkt me dat vragen om problemen. Mensen begrijpen blijkbaar niet dat er kwetsbare mensen wonen in ook ons stadje, dat als kinderen het virus aanwakkeren de kwetsbaren de pineut zijn, goed het valt niet mee het binnen zitten voor kinderen, maar ik denk dat je als ouder verder moet denken dan je eigen gezin, blijkbaar voor sommigen erg moeilijk.

Skar.