”Number One”

Ooit was er een andere tijd, een tijd waarin ik samen met mijn gezinnetje was. Die tijd is al lang vervlogen. Kids zijn beiden uitgevlogen. Een ieder is meestal op zichzelf. Vreemd genoeg kom ikzelf niet verder dan bij één. Samen met mijn trouwe viervoeter vechten wij ons een weg. Wie zal het zeggen wat het ons nog brengt op ons pad. Alleen ergens open voor staan is het niet altijd. We waren met drie, helaas kwam Bo niet verder dan eind 2019. Een tik die ik nog elke dag voel, gelukkig niet alleen, ook mijn viervoeter hoe vreemd, mist zijn maatje, staat nu open voor elke poes. Toch zal er geen nieuwe komen, ook als mijn viervoeter uitstapt is het voorbij. Dan komt er een tijd, zonder iemand aan mijn zij, wil niet meer gebonden zijn aan een dier. Nu ga ik al met veel tegenzin vaak weg, waar ik aan de ogen van mijn viervoeter zie, dat ze dat absoluut niet leuk vindt. Ze is ouder, steeds aanhankelijker, dat maakt het voor mij ook moeilijker. Wat dat aangaat heb ik in de corona tijd, die er overigens nog steeds is, ondanks de versoepelingen het niet slecht. Mocht tenslotte gewoon op pad met mijn hond, niemand die mij in de weg stond. Het was stil, bijna geen verkeer, die tijd is nu voorbij, het wordt weer drukker op straat, op 1 juni gaat veel open, laten we er maar het beste van hopen. Het weekend is voor mij ook niet het favoriete deel van de week, geen idee waarom eigenlijk, heb gewoon een rot gevoel als het weekend weer komt, waar in principe voor mij elke dag ”gelijk” kan zijn.

Skar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s