Het zweeft overal in het rond,

steeds overal om je heen,

ontastbare gevoelens, gedachten.

Als regendruppels die neer knallen, vallen,

uiteen vallen als kleine explosies,

de nodige gevoelens, gedachten,

bij je achter laten.

Steeds wil je ze grijpen,

maar elke keer ben je net te laat,

ze ontglippen je, glippen gewoon weg,

weg in het niets, of toch niet?

Gedachten, gevoelens zweven steeds verder weg,

lijken wel ongrijpbaar, onbereikbaar,

je probeert de druppels te vangen, ze gaan erg vlug,

zijn met velen om je heen,

toch probeer ze te vangen met een grote lach.

Volg je hart zoals je dat meestal doet.

Volg de weg vol met gedachten en gevoelens.

Nu eens niet omdat je het wilt, maar ”moet”,

het doet je gewoon goed, geeft je moed.

In jouw weg door het leven.

Skar.