Even is voor mij net zo een soort woord als moeten, verban ze beiden liever uit mijn vocabulaire. Ben altijd wel met het één of ander bezig. Op het moment met een kleur verandering van mijn huiskamer, de pot verf heb ik reeds enkele weken, nieuw kleed voor de voorkamer ook, nu heb ik alleen nog een bank in de juiste kleur nodig, geen probleem , want mijn vriend maakt o.a bankstellen, is op het moment verschrikkelijk druk en ik ben gelukkig geduldig, want het ”even” is iets wat bij mij niet werkt, heb ik een moment over, denk ik vaak oh kan ik dat nog even doen. Jammer dan want meestal kan ik wel zeggen, dat dat even uren of uitstel betekend. Als ik echt even iets wil doen, is het voor mij belangrijk dat ik er de tijd voor neem. Wat dat aangaat is het goed dat ik geduldig ben, al blijft het soms moeilijk om het ”even” uit mijn hoofd te verbannen. Heb vorig jaar ondanks mijn kronen gedoe toch eindelijk mijn nieuwe krachtbron qua geluid kunnen kopen, nu is het met die bank net zo, zal eerst in april de kroon laten plaatsen plus preventie reserveringen en geduldig afwachten wanneer ik de bank kan bestellen, een bank waar ik mijn leven lang nog mee kan doen, want ik verwacht niet dat ik de kleur in mijn huiskamer nog wijzig. En dan kan ik in huis aan mijn laatste project starten, ik ging ”even” een emmer met witte verf naar boven brengen, nou boven aan de trap verloor ik mijn evenwicht, je voelt hem al….ik greep me gelukkig vast aan de leuning, de emmer duikelde naar beneden over mijn trap, het ”even” werd dus een ochtend verf opruimen, even dit aan één van mijn twee scooters doen, neen dus, dat is niet iets wat bij mij past, tijd is op mijn leeftijd belangrijk, maar de tijd nemen voor, is voor mij ook heel belangrijk.

Skar.

Niet gemaakt,

maar gekregen.

Niet ontdekt,

maar onthuld.

Zomaar,

op je weg gekomen.

Zomaar,

met je meegelopen.

Wonder,

boven wonder.

Zomaar,

een vriend.

Draag dit op aan mijn beste vriend hier in dit stadje, die op vreemde wijze in mijn leven kwam in 2010. Het jaar waarin ik scheidde, kom er zeker nog op terug op mijn blog, de vriendschap die door de jaren heen is gegroeid tussen ons twee.

Skar.

Vrijdag al weer, een dag waarop de zorginstelling waar ik onder behandeling ben om 17.00 uur een vrije inloop heeft. Dit is op vrijdag en het is op dinsdag. Een social club zoals men het noemt. Je kunt dan lotgenoten ontmoeten in een ontspannen sfeer. Nu zijn er uiteraard heel veel verschillen qua mensen, niet heeft een ieder dezelfde problematiek, maar het is gewoon gezellig om zo allen tezamen te zijn, soms leidt het tot nieuwe sociale contacten, soms gewoon vrijblijvende gesprekken, je kunt gewoon zelf bepalen met welk doel je gaat. Er zijn tal van activiteiten waar je aan kunt deelnemen, er is altijd een live band die speelt, nu trekt dat laatste mij natuurlijk enorm, wat is er heerlijke om te genieten van live muziek. Het is een samenkomst van allerlei dingetjes bij elkaar, niets is verplicht, ook of je wel of niet gaat, je kunt het gewoon allemaal zelf bepalen. Vandaag is het een heerlijke zonnige middag ondertussen geworden, dus deze jongen snort straks op zijn 4 takt scootertje richting de club, zien wat het vandaag in petto heeft voor mij, vind het in ieder geval leuk dat men hier twee dagen in de week initiatief voor heeft ondernomen.

Skar.