Ben niet zo een schrijver over mezelf, ben een man die vorig jaar de 60 heeft mogen ontdekken. Leef ergens in het midden van het land in een stadje wat nooit mijn stadje zal worden. Leef hier in alle eenvoud, samen met mijn 2 huisdieren, waarvan mijn hond ongeveer 12 jaar is, en mijn kat 9, ben vooral bezig in en rondom mijn huis, op dit moment een echte huismus, alleen voor het nodige op stap. Mijn 2 grote liefdes zijn mijn hond en kat, verzorg ze beter dan mezelf, op het moment zoekend naar de zon die ergens achter de wolken schuil gaat. Mijn passie is muziek, puur het zoeken, plus vaak achterliggende feiten over artiesten, groepen lezen, daarnaast lees ik veel, ben nu vooral bezig met wederopbouw van wat ik in de toekomst nog zoal aan bezigheden kan gaan doen, belangrijkste is dat ik weer een eenvoudig autootje heb, zodat ik regelmatig met mijn hond kan gaan waar mijn roots liggen, de bossen, de zandverstuivingen, wat altijd mijn thuis zal blijven, ipv alle weilanden hier.

Skar.

“Duidelijkheid”

Ik ben weer gaan bloggen, heb dit al eerder gedaan, maar mijn blog zal niet de geeikte patronen laten zien. Een categorie toevoegen vind ik overbodig, als mensen mijn blog lezen vullen ze zelf wel een categorie of wat dan ook voor een gedachte toe wat ik zoal publiceer. Vroeger op mijn werk was ik een perfectionist, alles moest en wilde ik dat het klopte tot in het kleinste detail, zelfs toen ik in 2010 scheidde moest mijn huis pico bello zijn, iets wat een onmogelijke opgave is, je vecht doorlopend tegen jezelf. Gelukkig heb ik dit afgeleerd met behulp van een GGZ begeleidster. Als er een spelfout in mijn bericht zit….so what…men begrijpt toch wel wat ik bedoel, of niet….sinds 2017 zit ik in een behoorlijke depressie, waar ik nu nog niet uit ben, wie weet kom ik daar wel nooit meer van af, door te accepteren dat het zo is wordt het allemaal iets gemakkelijker. Vrijdag 15 maart heb ik mijn laatste gesprek gehad met mijn 2e psycholoog, een enorm fijne man , omdat hij mij in mijn waarde liet, mij accepteerde zoals ik ben en doe, de deur naar hem blijft altijd open. Perfectionist ben ik allang niet meer, 70% or whatever is ook prima. Heb destijds 2 weblog meetingen meegemaakt, werkelijk dat waren 2 fantastische ervaringen. Voorheen was ik allang verdwaald in de alcohol, ook iets wat ik niet meer doe, logisch want de klappen komen alleen maar harder en harder aan. Ben in principe geen echte schrijver, meer face to face persoon, maar ik wilde gewoon weer iets, van me afschrijven, publiceren wat gewoon spontaan bij me opkomt, ongeacht of het nu interessant is of niet, belangrijkste is dat ik me er goed bij voel, hoe men over mij denkt raakt me allang niet meer, als je mijn leeftijd hebt dan maakt dat allemaal niet zoveel meer uit, je probeert gewoon alles uit je leven te halen ongeacht hoe je je voelt, je er en aanvaringen hebben hier natuurlijk aan mee geholpen, en ik hoop nog veel leuks of gekkigheid of onzin te schrijven, als het voor mij maar goed voelt.

Skar.