Twee totaal verschillende mensen,
twee keer een verschillend hart,
toch beiden kloppend op dezelfde manier,
gevoelens over en weer,
dit mag toch eigenlijk niet.
Ogen die elkaar aanstaren,
kijkend op dezelfde wijze,
ogen vol verlangen, vol smacht,
de vonken spatten er vanaf.
Elkaar een kus geven bij het afscheid,
leegheid overheerst in elk lichaam,
een bedroefd gevoel maakt plaats,
voor even dat fijne gevoel.
Iets wat voelt als onbereikbaar,
een vorm van verboden terrein,
geen gewetensbezwaar, toch verboden,
een gevoel van samen zijn.
Skar.
Skar 