Ook dit maal start ik met een stukje uit een soundtrack, weer totaal wat anders als het vorige, maar op een bepaalde manier doen dat soort nummers mij iets.

Dit maal even niet zoveel uitleg bij de muziek, geniet er zelf gewoon even van. We hebben prachtige dagen achter de rug, tijdens dit weekend van 9 en 10 mei zou het gaan veranderen, kijken doe ik nooit, wacht het altijd eerst maar rustig af. Het zwijmelen op zaterdag schrijf ik vaak al een week in het voren, of gewoon wanneer het in mij opkomt. Normaal schrijf ik elke Z.o.Z op de dag dat de andere geplaatst wordt, ditmaal een dagje eerder, Loop al een aantal maanden te snotteren, keelpijn en de nodige benauwdheid, dus gister(06/05) maar even de stoute schoenen aan getrokken en de dokter geraadpleegd, zij verwees mij door richting ziekenhuis, omdat daar speciale post is ingericht. Vandaag hoor ik als het goed is de uitslag van de foto”s, want de dokter dacht vocht te horen onder bij mijn longen, en vond dit even de eerste stap, hoop dat het daar bij blijft.

Het volgende nummer vind ik een vrij onder gewaardeerd nummer van deze groep, dat de mooiste rustige nummers vaak komen van hardrockers is bij mij wel bekend. Ook deze rockers hebben het ondanks lang uitblijven van succes toch nog vrij eenvoudig gered. Eenvoudig in de zin dat toen eenmaal het schaap over de brug was, het succes bij nummer naar nummer volgde. De grote doorbraak kwam via het prachtige nummer ”One” wat in de grote hitlijsten aan het eind van het jaar altijd te vinden is.

Het derde nummer is van een man die mijn hart gestolen heeft, vooral met zijn live optredend. Eenmaal tijdens een tour door Engeland maakte hij daar vier albums En oranje, rood groen en paars kleurig hoesje, zelf vind ik de uitvoeringen op de groene en paarse cd het beste, staan de beste nummers op, al zijn de anderen ook zeker de moeite waard. Tijdens dit schrijven , schreef ik boven al over mijn longen, kreeg net telefoon van de assistente dat er een ontsteking zit, antibiotica dus en over twee weken nogmaals een foto, fijn om het in ieder geval voor het weekend te weten. Terug naar mijn derde nummer dat is tijdens een live concert in New York opgenomen, ook een prachtig dubbelalbum van deze man samen met drie gastartiesten die ook hun nummers zingen.

Skar.

Dit keer maak ik er een beetje een potpourri van, en ga gewoon even het nodige plaatsen wat dus echt verschillend is. Het eerste nummer komt van een soundtrack. Is eigenlijk niet zo maar muziek die je even opzet, bij mij staat dit nummer dan ook gewoon in een lijst waar van alles in voorkomt. Rupert Gregson Williams heeft enorm veel muziek gemaakt voor soundtracks bij films, ga dit maal voor een oorlogsfilm. Nu is op zich klassieke muziek voor mij niet vreemd, laat ik zeggen muziek met klassiek, orkest samen met pop, maar dit keer heeft het absoluut niets met pop te maken, vind het zelf erg mooi.

Het volgende nummer heeft niets met een soundtrack te maken. Al heeft deze artiest zeker wel een nummer voor een soundtrack geleverd, maar niet dit nummer. Heel bekend van hem is het nummer I”ll be wat dus een nummer uit een soundtrack is. Het nummer wat ik plaats heeft te maken met de orkaan, tsunami die destijds New Orleans flink te grazen heeft genomen, wat dat betreft mogen we hier van geluk spreken dat we dat soort natuurverschijnselen hier niet hebben. De artiest is een singer-songwriter en muzikant, lijkt me overigens best wel moeilijk om maar even op papier inclusief de bijpassende muziek neer te zetten. Ben voor veel personen bij een vrij onbekend nummer uitgekomen, heeft nooit in de hitlijsten gestaan, waar bepaalde nummers van hem wel hoog scoorden. Albums van hem scoorden ook erg hoog in de Verenigde Staten, dus even schakelen nu.

Even terug te komen op het eerste nummer, de soundtrack van die film is zeker het beluisteren waard, erg mooi, en ook wat betreft Edwin Mccain zijn albums zijn ook top, maar goed smaken verschillen, en maar gelukkig ook. Voor mijn derde nummer kom ik uit bij een Fransman. Bij het publiek zeer bekend, en deze man draait al heel wat jaren mee, zijn carriere begon in 1968 en nog steeds is hij actief, geboren in 1948 te Lyon. Pak een nummer van hem van het dubbel album live in China. In China is dit soort muziek erg geliefd, en zeker dit nummer wat hij speciaal er voor schreef. Wat dat aangaat hebben de Chinezen niet alleen corona uitgevonden, maar hebben ook een bepaalde voorkeur voor bepaalde muziek. Schijnt dat in openbaar vervoer Kenny G te horen is, ook een pracht van een artiest die de alt saxofoon bespeelt. Voor de mensen daar is het blijkbaar erg belangrijk om rustgevende instrumentale muziek te luisteren, Kenny G komt ook zeker nog. Normaal zou ik voor de live versie gaan, maar die duurt bijna 10 minuten, dus ik kies ditmaal voor de single versie, de live versie vind ik mooier zal deze eronder plaatsen. De reden waarom ik de langere lp versie mooier vind, is dat deze geleidelijke opgebouwd wordt. De harmonie, overgang tussen zacht en harder valt minder op. Bij de single in ene overgang, waar bij de lange uitvoering de overgang naar ander nauwelijks opvalt.

Skar.

Vorige week plaatste ik reeds drie nummers van Jon Lord. allen totaal verschillend, maar voor mijzelf heel bijzonder van een man die gewoon erg bijzonder was als soloartiest, naast het lid van Deep Purple. Hemelde vorige weel al het Album Sarabande op waar ik vandaag een nummer van wil plaatsen. Dat album heeft mij destijds enorm geraakt, ben nu al met het derde exemplaar bezig, twee totaal grijs gedraaid. Tegenwoordig is het album ook op cd verkrijgbaar, maar ik blijf de ”simpele lp” trouw. Van het album Sarabande wat in moderne Barokstijl gemaakt is plaats ik het nummer Gigue

Waar ik vorige week al aangaf dat ook de voormalig toetsenist van Yes, de symphonische rockband ook prachtige muziek heeft gemaakt, dacht kom laat ik vandaag iets van hem plaatsen. Het eerste nummer is na de gelijknamige lp uit 1974. Deze uitvoering is veel langer, en veel nieuwer, bij de eerste uitvoering is geen orkest aanwezig, ook speelt hij dit keer zonder orkest, die uitvoering duurt bijna 28 minuten, waar hij hier met band en zang speelt, ook niet echt kort, maar wel live. Rick Wakeman is ook een man die de synthesizer veel vaker gebruikt. Het oude Hammond orgeltje zul je bij hem niet aantreffen, zijn muziek zit soms vrij complex in elkaar, maar zelf heb ik bepaalde albums van hem die gewoon meer de new age opgaan, en ook hij komt af en toe terug bij zijn oude groep Yes. Is de pianist, organist bij het Tribute album to the Composer Jon Lord.

Voor de liefhebbers van de new age plaats ik daar ook nog wat van dit keer, korte nummers vaak best wel vrolijk en in mijn geval rustgevend, niet te vergelijken met wat ik hier boven van hem geplaatst heb. De eerste uitvoering van het album Country Airs is niet meer te verkrijgen, heb deze zelf direct in het begin gekocht. Denk dat deze nieuwere versie wel te verkrijgen is, al klinkt deze wel anders, voller zal ik maar zeggen. Zal er onder het oorspronkelijk nummer plaatsen. Verschil is duidelijk hoorbaar. Om de tweede te kunnen horen moet je even op de link drukken, opent in een nieuw venster van Youtube het nummer zich, sommige mensen willen nu eenmaal niet dat het gedeeld wordt.

Skar.

Vandaag een man die ik altijd enorm bewonderd heb. Het is/was de oud toetsenist van Deep Purple, Helaas is hij door ziekte reeds overleden. Ook ongeveer in de solo tijd van Jon Lord had je nog een toetsenist van de Symphonische rockgroep Yes, die ook op de solo toer ging. Beiden totaal anders, alleen op de Tribute To Jon Lord, The Composer speelt Rick Wakeman, de toetsenist van Yes. Vandaag plaats ik muziek van Jon Lord, ook een nummer wat twee zangers kent, bij de band van Jon Lord is het een jonge artiest, Lord speelde graag met jonge artiesten, puur om ze de kans te geven om door te stromen. In de jaren zeventig bracht hij het album Sarabande uit, prachtige LP uitgevoerd in de Barokstijl, en zo bracht hij regelmatig een totaal ander genre uit, van klassiek, rock tot blues. Het eerste nummer wat ik plaats is met de vervangend zanger Miller Anderson op The Composer album, op het live album van Lord zelf zingt een jonge artiest.

Hoe divers hij was, is duidelijk te horen op de verschillende albums. Voor mij is hij echt een van de oude garde top artiest. Soms weer even terug keerde bij Deep Purple om een gezamenlijk album uit te brengen, of om te toeren. Jon Lord was enorm gefascineerd door het gierende en snerpende geluid wat zijn bandlid Richie Blackmore ten gehore gaf. Ook Lord wilde graag dat geluid uit zijn hammond orgel hebben, de nodige experimenten en ja hoor met een speciale versterker aangesloten op zijn orgel kon hij zijn orgel ook laten gieren en snerpen, duidelijk hoorbaar soms bij nummers van Deep Purple, waar je dat het beste op kunt horen is het album Made in Japan, een klassieker, prachtig dubbelalbum. Dat Jon Lord heel divers was hoor je op het tweede nummer. Daar speelt Lord samen met The Hoochie Coochie Men, een derde klassiek nummer laat ik over aan…wie het horen wil. Dat hij klassiek geschoold is brengt hij zelfs halverwege dit nummer ten gehore. Waar hij ergens in het midden overgaat in een solo, eerst klassiek vervolgens oud materiaal van Deep Purple met o.a. stukje van het nummer Lazy, vervolgens stukje van het lange nummer Space Truck ”in, prachtig om weer te horen van het live album made in Japan.

Nou ja voor een keertje dan maar drie. De man verdient bij mij zoveel eer, dat ik nog een derde nummer plaats, nu echt klassiek. Dit nummer is er ook in twee uitvoeringen. Het is er compleet instrumentaal, maar ook met een zangeres wordt dit nummer uitgebracht, daar ik vorige week al twee dames had, nu dus deze versie instrumentaal. En voor een liefhebber van dit soort artiesten, Luister ook eens naar Rick Wakeman de oud toetsenist van Yes. Heeft een album dubbel uitgebracht, zijn solo versie plus zijn versie met orkest.

Zelf kan ik gewoon enorm genieten van de diversiteit van deze man, langharig krullend haar in de jaren 70, daarom ook juist toen het album Sarabande waar hij de middenweg bewandelt, in een klein vierkantje voorop wordt afgebeeld, met ruige wilde lange haren, waar dit later overgaat in klein staartje, pracht man. Het album Sarabande heeft weer geen enkele connectie met drie boven genoemden….orkest dan bij de eerste en het derde nummer, qua muziek geen overeenkomst buiten dan aanwezigheid van ook weer orkest.. Jon Lord speelt regelmatig met gasten, zo is er ook een prachtig nummer met de zangeres Sam Brown. Wat Rick Wakeman betreft, mooie New Age en Journey to the center of the Earth in twee verschillende uitvoeringen

Skar.

Dit maal heb ik eens gekozen voor twee dames. Liedjes die ik eigenlijk niet zo even zal opzetten, maar meer via via een lijst hoor. Er zit een heerlijke beatbox, drumcomputer in beiden. Dus het is wel van belang dat de afspeel apparatuur redelijk is, anders zal je de versnelling met de drumcomputer nauwelijks waar nemen. Heb zelf hier een behoorlijk installatie staan waar ik prima een redelijke zaal mee zou kunnen voorzien. Het eerste nummer komt uit de trilogie van Fifty shades of Grey, Darker en Freed. Een nummer van een jonge artieste, actrice en model van 23 lentes jong, met 3 van dit soort beroepen op je lijstje denk ik niet dat je je hoeft te vervelen….

De tweede dame draait al wat langer mee, en ja dames onder elkaar schijnen behoorlijk pittig te kunnen zijn, waar Taylor Swift de bestverkopende artieste een bepaald jaar was, wilde deze dame daar niet veel van weten, want natuurlijk zij vond dat ze recht had op die eerste plek. Ook een beetje een liedje met een beat erin, gewoon een keer lekker om te horen. De tweede dame is ook al 13 jaartjes ouder dan de eerste, en dacht kom laat ik mezelf promoten op de Super Bowl, wat je er al niet voor over hebt om America”s beste te willen zijn, zij is zangeres, songwriter(stem)actrice en ze speelt gitaar, piano, ook bij dit lied op bepaalde momenten die versnellende beat via drumcomputer.

Skar.