Vorige week plaatste ik dit nummer reeds op mijn blog, wel in een andere uitvoering, uit het jaar 2002 tijdens Night of the Proms, dit keer plaats ik nogmaals het nummer alleen ligt deze versie dichter bij 2019 dan de vorige. Blijf het gewoon een heerlijk nummer vinden, alleen de titel al. Soms best lastig om iets te plaatsen, er is zo verrekte veel, van alles komt de revue voorbij, wordt het Paul, of andere Paul of Lisa, of Melissa, Beth, zal ik Joe doen, of gewoon een band, of even iets aparts, of klassiek, ach wat boeit het ook, gewoon maar iets plaatsen, volgende week nieuwe kansen, volg gewoon je gevoel en je hart dan is het toch altijd goed

Gelukkig plaats ik er altijd twee, dus kon nog een keuze maken. Heb gekozen voor een oudje, ook al in een nieuw jasje, nummer komt uit de jaren 70 en de groep maakt super mooie muziek. De albums(cd tegenwoordig) lopen bij hun soms helemaal in elkaar over, een genot om naar te luisteren, het album moest je altijd even omdraaien wat met de cd niet hoeft, weer een voordeel, ondanks dat blijf ik het vinyl toch het mooist vinden, het zachte warme geluid, met zo af en toe toch klein tikje erin, het leeft zal ik maar zeggen, daarbij het vinyl is weer helemaal terug tegenwoordig, gelukkig.

Ach wat maakt het ook uit, het is weekend dan mag je wel een keer wat afwijken van het doordeweekse schema, of het schema wat je elke keer gebruikt heb tijdens het zwijmelen, dus ook nog dit keer een soundtrack liedje als derde erbij.

Vandaag eens niet een lang persoonlijk verhaal erbij. Had eigenlijk zwijmelen al ingepland, maar verzet naar volgende week. Wilde dit keer toch nog wat andere muziek plaatsen, mens kan soms wat veranderlijk zijn, nou met muziek ben ik dat zeer zeker. Ga nu voor gewoon wat luchtige muziek, tenminste vind ik zelf, gewoon lekker oud, maar ook weer niet te oud, jaren 90 en misschien nog wel nieuwer. Ga niet voor de grootste hit High die ze hadden, al heeft deze het ook goed gedaan.

Het tweede liedje komt van een voormalig bandlid van de groep Blue, die na het uiteenvallen solo verder ging, gewoon eenvoudige lekkere muziek, ook hier kies ik niet voor zijn hits, maar een liedje wat zeker zo leuk is.

En ja dit keer nog een derde. Niet zoveel verhaal erbij, dus kon nog een liedje bij, kies voor een liedje van een soundtrack, en natuurlijk is er ook een album van, maar veel liedjes in soundtracks komen nu juist mits passend van een album, hetzij van een band, of in dit geval een solo artiest, hij leverde twee liedjes voor de soundtrack.

Nog even snel eentje. Een groep uit het mooie landje Schotland. Ze timmeren al erg lang aan de weg, de hoofdpersonen zijn wel de zanger en zangeres wat tevens ook echtgenoot en echtgenote zijn. De muziek wordt hoofdzakelijk door hun geschreven, ook wel een beetje het boegbeeld van de groep, vooral als je een live optreden ziet. Nu komen er tal van muzikanten uit Schotland, al zijn ze vaak niet zo bekend. Zelf heb ik het nodige in mijn verzameling albums. In hun eigen land zijn ze razend populair, de muziek vaak vrolijk en vrij. Zie je een live optreden van hun in Schotland dan kom je tot de conclusie daar past niemand meer bij. Bij bepaalde nummers nemen de fans dan ook het voortouw en zingen samen met de band voluit, super inspirerend voor een band lijkt me dat. Pak geen live opname, maar komt zeker nog een keer.

Maak er dit maal geen lang persoonlijk verhaal van, plaats een liedje uit de jaren eind 80, begin 90, dit keer van een Duitse groep, al zou je dat zeker niet zeggen. De groep werd vooral bekend met het nummer Dual, maar ook hun albums vlogen als zoete broodjes over de toonbank. Als ze een album uitbrachten, kwamen er soms van een bepaalde uitgave twee of drie andere soorten uit, de nummers waren geremixt, de ene valt er voor, de ander vindt gewoon het origineel prima. Zelf ben ik soms voor een remix, afhankelijk hoe deze gemaakt is, of een 12” kan soms ook een verrijking zijn.

Vandaag een stukje muziek wat zowel al een oudje is, als dat het nieuw is. Een liedje wat ergens in de jaren tachtig uitkwam, een grote hit voor de band. Maar zoals veel bands gaan ze soms met hetzelfde nummer even anders op latere leeftijd, Hetzij unpluggend, of ze plakken er een orkest bij. Dit toen best wel stevige nummer hoort even totaal anders aan met het orkest, waar je voorheen de gitaar hoorde snerpen, klinkt nu het mooie geluid van de viool.

Ook vandaag weer twee liedjes, zou er het liefst tien onder elkaar zetten, maar beetje teveel van het goede. Begin met een liedje van Mike Rutherford en zijn soloband buiten zijn activiteiten om die hij had bij Genesis. Hij was 1 van de drie overgebleven leden van Genesis op het eind, ze gaven in 2007 hun afscheid concert. Ook Mike is al lang actief solo, net zoals Phil Collins, alleen de muziek van beiden verschilt behoorlijk. Phil gooit er regelmatig een cover door, veel commercieler dan Mike, de band en Mike schrijven alles zelf, bekendste nummer van hun is wel the living years.

Tweede nummer wat ik plaats dat is best wel wat vreemd gegaan. Had de cd allang thuis op de plank staan, toen er na maanden eindelijk een liedje vanaf werd gehaald, normaal komt er eerst een liedje om te promoten en dan volgt de cd. Goed dat is dan in dit geval anders gegaan, maar vreemd is dat de cd al uit is, niemand er klaarblijkelijk iets van weet, en er na enkele maanden een single vanaf gehaald wordt en ook eindelijk op de radio gedraaid wordt. Zou het om een onbekend nummer gaan zeg ik oké, goed de band was nieuw, nu ondertussen zo een 8 jaar oud, en het liedje is wereldwijd een grote hit geworden, dus hoe vreemd kan het gaan, na die tijd zijn er nog meer nummers uitgebracht van die cd, het vervolg van de band liep vanzelf.

De symphonische rock/pop is muziek die mij erg aanspreekt, sinds 1990 volg ik de volgende groep al. Ergens tussen 2010 en 2017 is dat veel minder geworden. De oorzaak was dat de muziek mij te chaotisch werd, of het nu kwam door de laatste toetsenist die erbij kwam, ja denk ik. Buiten de groep hebben 3 leden van deze band ook een bepaald muziek experiment, absoluut niet te vergelijken met wat de band deed. Bij die band speelde de toetsenist mee die later werd toegevoegd, dus denk zeker dat het van grote invloed is geweest op hun muziek. Het nummer wat ik nu plaats is speciaal gespeeld in een concert, unplugged voor de Nederlandse fanclub in Rotterdam Ahoy, er is ook een mooie bootleg van uit gekomen, die je alleen via speciale wegen kunt kopen, een bootleg niet van studio te onderscheiden. De formatie die hier te zien is, vind ikzelf de beste samenstelling die ze gehad hebben. Op het moment is de toetsenist overal actief, de drummer heeft een eigen band, de nieuwe muziek die ze uitbrengen komt gelukkig weer wat overeen met wat ze altijd uitbrachten. Echt volgen doe ik ze niet meer, maar in herinnering blijven ze in mijn geheugen. De tweede stem op de achtergrond van de drummer blijf ik super vinden, echt passend, en mooi. Zoals vaak bij dit soort bands staan er altijd wel 1 of 2 rustige nummers op een album, teksten over het algemeen sterk, plaats ook relatief rustig nummer, ook nog unplugged.